บทที่ 64

เขาผลักผมกลิ้งลงจากตักราวกับผมเป็นแค่สิ่งของไร้ค่า

ผมทรุดลงบนพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบของห้องนั่งเล่น แขนทั้งสองข้างยังคงถูกมัดไพล่หลังไว้แน่นหนาด้วยริบบิ้นสีแดง

ข้อมือของผมชาหนึบ บั้นท้ายปวดแสบปวดร้อนจากการถูกฟาด ฤทธิ์วิสกี้ และรอยกัดอย่างซาดิสม์ของเขา คราบน้ำกามและน้ำลายเหนียวเหนอะหนะเปรอะเปื้อนไปทั่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ